Er zijn van die campagnes waarbij de grondgedachte sterk is. Dat geldt ook voor de nieuwe Duvel-campagne. Bij de aftrap van de campagne werd er aan een aantal kunstenaars gevraagd een invulling te geven aan het thema ‘indivi-duvel-isme’. Op geheel eigen wijze mochten ze, binnen het thema, iets moois maken van een billboard. Mooie gedachte waaruit vele, schitterende, visuele invullingen zijn gekomen.

Maar dat woord: “Indivi-duvel-isme.” Waarom zo’n vreselijke woordspeling, die ook nog eens onuitspreekbaar is? Misschien wel juist door dat onuitspreekbare. Want als je het maar lang genoeg probeert, komt het vanzelf tussen de oren. Is het niet omdat het je uiteindelijk lukt om uit te spreken, dan wel omdat het mateloos irriteert.

Een groep kunstenaars in New York heeft onder de bezielende leiding van Jordan Seiler meer dan 100 billboards benut als expositieruimte voor hun streetart. Maar niet nadat de nacht en dag ervoor een flink aantal vrijwilligers de billboards had ‘gewhitewasht’.

Als De Gouden Leeuw vind ik dit gaaf. Het gaat me er niet om dat kunst de plaats van reclame zou moeten innemen, want ik vind reclame minstens even belangrijk als kunst. Waar het om gaat, is dat New York vergeven is van outdoor adverstising.

Niets mis mee. Hoort bij het karakter van de stad, maar dan lijkt het me onnodig om nog op vele honderden plaatsen in New York illegale billboards te exploiteren. Juist die illegale billboards zijn nu op een andere manier gebruikt. Het werd die groep kunstenaars te veel en ze hebben er werk van gemaakt.

Update: online magazine IllegalSigns.ca publiceerde gisteren een interview met Jordan Seiler.