In het najaar van 2010 creëerde Duval Guillaume een campagne voor de Opvoedingslijn in België. Onderdeel van die campagne was een opvallende stunt in diverse Belgische winkelcentra, waarbij ‘kleine Robin’ zijn ouders leek kwijt te zijn. De campagne kreeg onder andere door de stunt flink wat bekendheid.
De uitdaging voor dit jaar was waarschijnlijk om het succes van de vorige campagne te overtreffen. Of dat gelukt is, weet deze Leeuw (nog) niet, maar de poging is wederom bewonderenswaardig.
Zelfreflectie. Altijd goed. Zeker als reclamemakers in een reclame hun eigen vak bekritiseren, ligt de ironie voor het oprapen. In Nederland kennen we natuurlijk allemaal ‘Geen fratsen’ van C1000 waarbij dit ook al enigszins gebeurde.
In België zet wasmiddelfabrikant Bonux nog een stapje verder. Alle clichés van wasmiddelencommercials worden op de hak genomen. Het frisse lentebriesje, de wetenschapper, het mooie model, niets is veilig voor de satirische voice-over. De voice-over neemt zelfs zichzelf in de mangel.
En door alle opsmuk in beeld en boodschap te verwijderen, wordt deze commercial ultiem schoon. En ultiem schoon, dat is misschien wel de beste reclame voor Bonux.
Verkeersveiligheid is belangrijk. Dat weten ze in Nieuw Zeeland, maar ook in landen zoals België, waar het wegdek bezaaid is met putten die uitkomen in Nieuw Zeeland.
In 2009 gooit reclamebureau Duval Guillaume uit Antwerpen het verkeersveiligheidsprobleem op het rijgedrag van automobilisten. Bestuurders moeten zich volwassen gedragen, want anders ontstaan er ongelukken. De mannen van Duval maakten deze vermakelijke campagne met automerken die typografisch botsen. Het leuke daarbij is dat de automerken nog steeds in het geheel leesbaar zijn.
In Nieuw Zeeland maakte Ogilvy dezelfde grap, maar dit keer met beeld. Toevoeging van de kiwi’s is dat de typografische overgang tussen de automerken (die minder mooi gecombineerd zijn dan de Belgische variant) een nieuw automerk moet voorstellen.
In België gebeuren de laatste jaren mooie dingen in de reclame. Daarvan getuigt ook deze innovatieve advertentie, die met behulp van een iPhone tot leven gebracht kan worden.
AXA is de eerste verzekeraar in België met een iPhone-app. De app helpt je een schade aan je auto te melden bij de verzekeraar. Mocht dit bij sommigen enigszins bekend in de oren klinken: dat kan kloppen. Bij Neerlands verzekeraar Interpolis beschikken ze al een tijdje over zo’n app.
Behalve met de innovatieve brand utility, vernieuwt AXA dus ook met deze advertentie. In de, speciaal voor een iPhone gereserveerde ruimte, staat een url die je op je telefoon moet bekijken. Vervolgens start er een filmpje, en ik stop met de beschrijving van het idee en spoor je aan bovenstaande casefilm ‘ns te bekijken.
“Doe mij twee bussen oranje verf, een rode, een witte en een blauwe,” zei een oranjesupporter afgelopen zaterdag tegen een medewerker van de Helmondse Verfkampioen.
“Als Nederland wint, verf ik mijn auto en rij ik hem total loss in de stad,” ging hij verder. “Dat heb ik mijn zoon beloofd. Als ze verliezen, dan laat ik hem zilver, maar rij ik hem evengoed total loss.”
De Verfkampioen-medewerker keek zo bedenkelijk dat zijn klant zich nader verklaarde. “Ik win binnenkort een Porsche, omdat ik mijn achternaam in recordtijd heb veranderd in Gerolsteiner.”
De medewerker bleef bedenkelijk kijken en de man legde uit dat Gerolsteiner, een Duitse bottelaar van bronwater, van juli 2008 tot februari 2011 een actie heeft lopen in België. De eerste Belg die zijn achternaam verandert in Gerolsteiner, en met een officiële akte de naamswijziging aantoont, wint een Porsche 911 Carrera.
“Ben jij een Belg?” vroeg de winkelbediende. “Nee,” antwoordde de supporter naar eer en geweten. “Ik ben Helmonder. En wat erger is: deelnemers moeten ‘een bewijs van Belgische domicilie’ hebben en er aantoonbaar 18 jaar onafgebroken wonen.”
De Helmonder rekende de verf af en zei bij vertrek: “Maar zoals je weet of niet weet, kunnen Helmonders goed praten. Ik praat dat wel goed. Ik zal moeten, anders heb ik straks geen auto.”
Opa’s en oma’s zijn net niet zo mobiel en zelfredzaam als jongeren. Daar moest iets aan gedaan worden. Tenminste, dat dacht een ondernemende Belg. Dus bedacht hij een zelfverdedigingscursus voor de bedreigde diersoort.
De campagne is heerlijk voor het oog. Mooi geëxecuteerd en laat goed zien wat je als oudgediende allemaal kunt doen met een wandelstok, een boodschappenwagentje en het overbekende icoon van elke bejaarde, het looprek.
Ik ben benieuwd of de materialen die gebruikt zijn in de campagne, deel uitmaken van de cursus. De cursus zelf is overigens niet in Knokke, maar in Gentbrugge.
Voor veel mensen blijft het vaak een lastige keuze: neem ik een bril of kies ik lenzen? En worden het dan harde of zachte? Daglenzen? Of toch maar liever maandlenzen? Misschien beter gewoon geen lenzen en toch maar die bril. Of niet? De keuze tussen een bril of lenzen kan lastig zijn. Gelukkig hebben onze zuiderburen daar iets op bedacht. Een fraaie website, die op overtuigende wijze het voordeel van lenzen ten opzichte van een bril overbrengt.
Oordeel zelf: www.thesteamyroom.be
