Ogilvy & Mather India introduceerde dit jaar een campagne, voor het kledingmerk Allen Solly, waarbij modellen op de grond liggen en van bovenaf worden gefotografeerd. Rondom de modellen is met krijt een nieuwe wereld gecreëerd.

Bij het zien van de beelden denk je maar één ding: “Strawberry Swing” van Coldplay.

De overeenkomsten zitten hem niet alleen in de gebruikte techniek maar ook in het kleurgebruik én de illustratiestijl. De beelden lijken hierdoor regelrechte stills uit de, in 2009 uitgebrachte, videoclip: “Strawberry Swing”.

Bij de credits is tussen de Ajesh, Sangeetha & Nitins alleen geen spoor te bekennen van Chris, Jason & Kenny. De visuele artiesten van Shynola die verantwoordelijk zijn voor de clip van Coldplay.

De Coldplay-clip, die een award in de wacht sleepte voor best animated video bij de UK Music Video Awards, vertoont op zijn beurt weer gelijkenissen met de videoclip “Something Else” van Andy J Gallagher uit 2008. Hierin neemt regisseur Owen Trevor de krijtjes te hand om een nieuwe dimensie te creëren.

Een luguber beeld of een studentikoze stunt? Oordeel zelf over de verpakking van het nieuwste bier ‘The End Of History’ van de Schotse bierbrouwer BrewDog. In hun blog introduceren ze deze exclusieve biersoort die nu al uitverkocht is. Niet alleen is het uiterlijk van dit biertje heel bijzonder maar ook het bier zelf is anders dan anders. Het ‘bier’ heeft namelijk een alcoholpercentage van 55% en een flesje kost 500 pond, bijna 600 euro. Er zijn er dan ook maar 11 gemaakt.

Op het blog staan zo’n 40 reacties waarvan het merendeel positief is. Maar in Schotland vindt niet iedereen het grappig. De overzeese Marianne Thiemes klagen over dierenmishandeling en vinden het een walgelijke vertoning. Directeur James B.Watt van BrewDog verzekert ons echter dat de gebruikte eekhoorns, hermelijnen en de haas al dood waren voordat er een bierflesje in werd geduwd. Proost!

Vele shampoomerken vervelen ons al jarenlang – and years to come – met standaard commercials waarin watervallen, flora, fauna en onbereikbare naakte vrouwen de hoofdrol spelen. Zo niet Andrélon. Ruim twee jaar geleden besloten ze om de reclame voor de nieuwe glansproducten te vernederlandsen en op te vrolijken met een aangenaam humorlaagje. Blijkbaar had deze switch succes, want meerdere commercials van Andrélon volgden in dezelfde stijl.

Dit jaar bestaat Andrélon 70 jaar, en voor die gelegenheid brengt het merk een speciale champagne-shampoo uit. Iedereen mag namelijk meedelen in de jubileumfeestvreugde. Dat zien we ook in de bijbehorende commercial waarin alle karakters uit de diverse commercials van de afgelopen twee jaar terugkeren op het tv-scherm.
En vooral uit deze laatste commercial blijkt eigenlijk hoe goed de vorige commercials zijn, want alle personages zijn moeiteloos in mijn leeuwenhoofd blijven hangen. Bij deze dus een achteraf, maar welgemeend compliment van deze Gouden Leeuw.

Het oude schooljaar is voor veel scholieren nog maar net afgelopen, maar bij HEMA denkt men al aan het nieuwe schooljaar. Vorig jaar deden ze dat met de HEMASSA viral, dit jaar wijden ze een minisite toe aan het fenomeen spieken.

Op de site voorziet HEMA in 8 spiektips: De Spiekpenmethode, De Etuimethode, De Punaisemethode, De Kabelbaanmethode, De Lunchboxmethode, De Leraarmethode, De Nagelmethode en De Krasmethode. Daarnaast worden de scholieren natuurlijk ook aangespoord om zelf tips in te zenden. En niet zonder succes, want de site telt momenteel 17642 tips die te verspreiden zijn via twitter, hyves en e-mail.

HEMA voorziet ook nog in een heuse spiektool in de vorm van een pen. Deze pen bevat onzichtbare inkt en een speciaal lampje waarmee de inkt oplicht. Te halen in de winkel natuurlijk en daarmee is de cirkel rond. Toffe actie die weer voor veel HEMA-fans zal gaan zorgen.

Nog even wachten en de iPad is in Nederland. Twitter staat vol met berichten van mensen die zich afvragen of er wel genoeg zullen zijn op de dag van release. De gekte kan beginnen. Om die gekte nog gekker te maken komt er voor de iPad deze prachtige nieuwe* app bij,  Flipboard genaamd.

Het is een app die al je social media en meer samenbrengt in één omgeving. Het ziet eruit als een mooi opgemaakt boek. En net als bij een echt boek kun je er gewoon doorheen bladeren. Nutteloos om te vertellen dat alles wat je aanraakt binnen Flipboard ook weer interactief is. Je kunt direct reageren op filmpjes, posts en meer van prachtige sociale spul. Dubbel zoveel plezier van je iPad en nog meer reden om je slaapzak vast te zoeken.

*Tijdens het schrijven van dit bericht zijn er inmiddels weer 356 nieuwe app’s gelanceerd.

Merken willen niets liever dan consumenten aan zich binden. En dan het liefst voor een leven lang. En waar het misschien in het echte leven niet wil lukken, kan het in de verzonnen werkelijkheid van een commercial wel zo zijn.

De levenslange verbintenis met de consument is iets wat deze drie merken in ieder geval zeer letterlijk vertaald hebben naar een commercial. Alledrie op hun eigen wijze, maar het concept is wel degelijk hetzelfde. We zien in korte tijd het leven van de consument aan ons voorbijtrekken. Een leven waarin hij of zij natuurlijk het product van de adverteerder gebruikt. Het ideale leven in een ideale wereld.

De schitterende spot van John Lewis:

De commercial van Spa reine:

De levensloop van Becel:

Larry Hagman (JR Ewing) is terug. In een commercial van Solar World USA speelt hij een totaal ander karakter dan we van hem gewend zijn. Voor de jongeren onder ons: van 1978 tot 1991 speelde Hagman de rol van de meedogenloze Texaanse oliemagnaat JR Ewing in de tv-serie Dallas.

Nu heeft SolarWorld hem ingehuurd om reclame te maken voor zonne-energie. “Op zoek naar een andere manier om energie te winnen.” Hagman houdt zich overigens al jarenlang bezig met zonne-energie projecten in onderontwikkelde landen, via het Solar Electric Light Fund.

Het is duidelijk geen fantastische film (een eufemisme), maar de casting en timing zijn wel erg goed.

Hieronder zie je twee typerende JR Ewing scenes en het thema van Dallas.

In februari 2010 (op Superbowl Sunday) introduceerde mannenmerk Old Spice ‘The man your man could smell like’. De commercial was niet alleen een succes op de Amerikaanse tv, maar werd ook miljoenen keren bekeken op het web.

‘The man your man could smell like’ zorgde met zijn charmante praatjes voor vele fans, zowel mannen als vrouwen. En met de social mediaboost die ‘The man’ afgelopen dagen ingezet heeft, bewijst Old Spice dat het ook wil luisteren naar die fans.

Via Twitter en Youtube praat ‘The man’ namelijk met mensen over de hele wereld, dus ook met Nederlanders). In twee dagen tijd maakte Wieden + Kennedy meer dan honderd filmpjes waarin ‘The man’ reageert op vragen en opmerkingen van doodgewone twitteraars (en natuurlijk enkele celebrities voor extra exposure).

De praatjes van ‘The man’ zijn niet alleen persoonlijk en actueel, maar ook telkens scherp geschreven, grappig gebracht en over-the-top gefilmd. De diverse filmpjes worden veelvuldig bekeken, ge-retweet en geblogd. En dit keer niet alleen door marketeers en jaloerse copywriters, maar ook door consumenten.

Het merk dat jarenlang symbool stond voor mannelijke oubolligheid, loopt nu dus opeens voorop in het gebruik van sociale media. Fantastisch gedaan. Zowel in idee als executie. Jammer dat Old Spice niet voor honden is. Ik zou het kopen.

“Doe mij twee bussen oranje verf, een rode, een witte en een blauwe,” zei een oranjesupporter afgelopen zaterdag tegen een medewerker van de Helmondse Verfkampioen.

“Als Nederland wint, verf ik mijn auto en rij ik hem total loss in de stad,” ging hij verder. “Dat heb ik mijn zoon beloofd. Als ze verliezen, dan laat ik hem zilver, maar rij ik hem evengoed total loss.”

De Verfkampioen-medewerker keek zo bedenkelijk dat zijn klant zich nader verklaarde. “Ik win binnenkort een Porsche, omdat ik mijn achternaam in recordtijd heb veranderd in Gerolsteiner.”

De medewerker bleef bedenkelijk kijken en de man legde uit dat Gerolsteiner, een Duitse bottelaar van bronwater, van juli 2008 tot februari 2011 een actie heeft lopen in België. De eerste Belg die zijn achternaam verandert in Gerolsteiner, en met een officiële akte de naamswijziging aantoont, wint een Porsche 911 Carrera.

“Ben jij een Belg?” vroeg de winkelbediende. “Nee,” antwoordde de supporter naar eer en geweten. “Ik ben Helmonder. En wat erger is: deelnemers moeten ‘een bewijs van Belgische domicilie’ hebben en er aantoonbaar 18 jaar onafgebroken wonen.”

De Helmonder rekende de verf af en zei bij vertrek: “Maar zoals je weet of niet weet, kunnen Helmonders goed praten. Ik praat dat wel goed. Ik zal moeten, anders heb ik straks geen auto.”

We hebben ruim vier weken naar de woorden Mahindra Satyam op de reclameborden langs de WK-velden gekeken. Iemand enig idee wie of wat daarachter schuil gaat? De Witte Geit was (wel) nieuwsgierig en heeft het even uitgezocht.

Mahindra Satyam is een IT-bedrijf uit India. Als partner van de FIFA verzorgen die Indiërs de hele IT-rompslomp die een WK met zich mee brengt. Als een van de belangrijkste sponsors heeft dit ze ongetwijfeld ettelijke miljoenen gekost. Een nuttige investering?

Prijskraker begint met een p en eindigt met een e. In eerste instantie lijkt de zin niet in orde, maar schijn bedriegt: ‘eindigt’ begint met een e. Iets dergelijks geldt voor de pay-off van de Prijskraker uit Venray.

“Verassend, veel voor weinig.” Verassend met één r. Het lijkt een spelfout. Toch is de kans gereed dat het opzettelijk zo gespeld is. De Venrayse handel in dumppartijen en feestartikelen is van de aardbodem verdwenen, in rook opgegaan.

De Cannes Lions zijn weer voorbij. De Gouden Leeuw heeft weer genoten en kwam met mooie verhalen thuis van alle briljante ideeën die hij daar aan de Franse kust heeft gezien. De Paarse Krokodil is iets kritischer dan De Gouden Leeuw en de Cannes Lions Jury. Het komt namelijk regelmatig voor dat er gekopieerd werk in de prijzen valt. En dat moet gemeld worden.

Bij Xbox hebben ze dit jaar de champagne mogen ontkurken. Ze wonnen een Gold Lion in de categorie Outdoor. Het idee is even simpel als briljant: men plaatst een bord langs de weg, precies op de plek waar de flitskast op gericht staat. De automobilist rijdt er voorbij en wordt geflitst.

Thuis valt de bekeuring, inclusief foto, op de mat en naast de onplezierige boodschap probeert Xbox nog een lach op het gezicht te toveren met de boodschap: “Need for speed?”

Hulde voor de creatieven zou je zeggen, ware het niet dat het idee een aantal jaar geleden al even simpel en briljant is bedacht en uitgevoerd. De mannen van Fixfoto plaatsten borden met de boodschap ‘Cheaper photo’s, 0,09 €’ op plaatsen waarop de flitskast gericht stond.

Toch jammer dat zo’n kopie in de prijzen valt in Cannes. Of het echt gejat is, kun je natuurlijk nooit weten, maar origineel of uniek is het niet meer. Jammer ook dat de jury daar niet beter naar kijkt bij het uitreiken van de prijzen. Mochten de juryleden nog een krokodil zoeken met het geheugen van een olifant, De Paarse Krokodil houdt zich aanbevolen.

Welke mannen kopen radiografisch bestuurbare autootjes en helikopters? Daar kun je je vast een voorstelling bij maken. Bij Nikko hebben ze volgens mij precies in kaart tegen wie ze praten. En dat doen ze dan ook op een vertrouwde manier.

Het werkt al sinds jaar en dag, dus waarom niet? Ze denken: onze doelgroep bestaat uit in hun adolescentie gebleven mannen, die niet over al te veel hersenen beschikken, en maar aan 1 ding denken (en het is niet Dixons). Aan hen gaan we kinderspeelgoed verkopen.

Met een stoeipoes en een semi-geile voice-over komen we heel ver. En inderdaad. Ik geloof dat ze precies weten wat hun doelgroep beweegt.

De Italiaans-Oostenrijkse regio Tirol is van oudsher een populaire vakantiebestemming vanwege de klederdracht voor vrouwen: de dirndljurk. Op de foto hierboven wordt van die jurk geen gebruikgemaakt.

Toch beoogt de foto, als poster op treinstations, reclame te maken voor Tirol. Een zegsman van Statistik Austria geeft uitleg: “Altijd maar die vrouwen in dirndls. Dat moest een keer afgelopen zijn. Tirol heeft meer natuurschoon te bieden dan vrouwen met ingesnoerde tailles.” De alpenlucht, noemt hij als voorbeeld.

En dat ‘Moments for eternity’ mag je van de zegsman letterlijk nemen in Tirol. Voedzame moleculen kunnen toeristen uit de lucht halen, als de hemelse manna die in de Bijbel wordt beschreven. Je krijgt er geen ontlasting van. Daardoor kun je maanden achter elkaar met je skistokken op een rots zitten, in afwachting van sneeuw.

Greenpeace probeert met hun communicatie de doelgroep recht tussen de ogen te raken, vaak met veel drama. Dit gaat ook op voor de oerboscampagne die momenteel gevoerd wordt. De makers van de campagne maken daarbij dankbaar gebruik van middelen die elkaar kunnen versterken.

Zowel in video als print, wil Greenpeace met indrukwekkende beelden laten zien hoe snel de longen van de aarde uitgeroeid worden. En deze Bruine Beer geeft toe: de commercial is mooi gemaakt, en natuurlijk is de timing erg goed zo rondom het grootste sportevenement ter wereld.

De advertentie ie ik tegenkwam in De Pers van vandaag is jammer genoeg van een mindere kwaliteit. Veel minder. Een vage, gekleurde vlek over een voetbalveld heen geshopt. Het voetbalveld in de advertentie heeft niet eens een tribune, maar toch wordt er gerept over legendarische stadions als San Siro, Camp Nou en onze eigen Kuip.

Om de aandacht te trekken was dat niet echt nodig, want de vage, gekleurde vlek die over het veld is gefotosoept doet al genoeg pijn aan de ogen. Er is duidelijk geprobeerd om in te haken op de commercial, maar daarbij is vergeten dat een groot deel van de doelgroep dat filmpje niet eens kent. Dat maakt de advertentie eigenlijk nóg slechter.

Het is natuurlijk enorm leuk om dieren de hoofdrol te zien spelen in commercials. Het dierenteam van het Roze Olifantje mag er ook graag naar kijken. Maar enige relevantie is toch wel prettig. Bij Bodum hebben ze die arme chimpansee er met z’n haren bijgesleept. En dan laten ze hem ook nog knipogen als de eerste de beste circusclown.

2010 Amsterdam is weer van naam veranderd. Dit keer niet, zoals verwacht, naar 2011 Amsterdam maar naar SSSS & Orchestra. Heel jammer van het briljante jaartallenconcept, maar de heren Stamenkovits, Stibbe, Stalenhoef en Schreuder vonden dat het toch weer tijd was voor een afkortingsbureau.

Nieuwe koers, nieuwe naam dus, en tijd om deze op originele wijze te lanceren. Vandaag om 12.00 uur zal er op de site van SSSS & Orchestra een interactieve live stream van hun oeuvre te zien zijn, gemixt door dj-vj-collectief Venour.

Bezoekers van de site kunnen middels de bekende social media-kanalen een verzoeknummertje plaatsen. Nummers die een eigentijdse draai geven aan orkestmuziek krijgen de voorkeur en originele inzenders zien zichzelf later terug in de live stream.

Het orkest en de vier S’en hopen natuurlijk op een viraal hitje binnen de reclamewereld. De Rode Hond houdt wel van een viraal hitje zo nu en dan. Dus klik, kijk en vraag aan!

Lege bierkratten stapelen zich op in achtertuinen. Het is uitstekend weer om te barbecueën. En speciaal voor iedereen die niet van gegrild vlees houdt, is er voetbal op televisie. Dus wie is, Garmt Grootgrut indachtig, weer de dupe van dat alles?

De kleine middenstanders. Met uitzondering van de slagers. Een koopavond met een goede omzet draaien, is deze week geen makkelijke opgave. Een sticker op de etalageruit waarop ‘vrije toegang’ staat, doet het hem niet.

Daarom: een ander idee. Goedkope acteurs inhuren en die in een rij achter de kassa opstellen. Zorgen voor een rij nepklanten die tot ver, ver buiten de winkel reikt. Een rij waar mensen niet omheen kunnen. De indruk wekken dat er wat te halen valt, want zien kopen doet kopen.

Meestal speelt reclame in op de werkelijkheid. Maar dit jaar op het tennistoernooi van Wimbledon speelt de werkelijkheid in op de reclame. Bij het kijken naar de wedstrijd tussen Nicolas Mahut en John Isner, die wegens invallende duisternis werd stopgezet bij 59-59 in de vijfde set, dacht deze Grijze Muis terug aan die leuke Nike-commercial van vroeger.

De commercial, waarin tennislegendes Agassi, Sampras en McEnroe de hoofdrollen spelen, kent zijn oorsprong in the nineties. Toen langharige tennissers met roze rackets nog stoer waren.

Alle kans dat het Franse elftal de achtste finales van het WK niet haalt. Vanmiddag speelt het tegen Zuid-Afrika. Poulegenoten Uruguay en Mexico spelen ook tegen elkaar en hoeven maar gelijk te spelen om, ten koste van Frankrijk, door te gaan.

Frankrijk speelde zijn eerste twee WK-duels slecht. Het leidde tot onvrede, frustratie en aggressie. Aanvaller Nicolas Anelka, die opgroeide in de beruchte Parijse voorstad Trappes en een broodje hamburger naar zich vernoemd kreeg, schold de coach uit voor hoerenzoon.

Toen dat nieuws uitlekte, klonk het als een startschot voor openbaar geruzie. Inmiddels heeft fastfoodketen Quick de reclame voor de Anelka Burger stopgezet. Ook de Franse bank Crédit Agricole sponsort les blues niet langer.

Is dat verstandig? Helden die slecht presteren laten vallen? Of is het olie op het vuur? Moet een sponsor een speler of een heel team spelers niet in voor- en tegenspoed, rijkdom en armoede bijstaan tot het einde van een contract hen scheidt?